Ama ben de bittim yemin ederim.Zaten Afrodit gideli 11 gün olmuş bünye şaşırmış üstüne yuvadan da ayrılınca iyice ne olduğumu şaşırdım.Bunalıma girsem giremiyorum etrafım çünkü etrafım ya beni özleyip bağrına basan akrabalarımla doluydu ya minik böcürtlerle; hadi hiç biri yoksa önümde deniz elimde kitabım.
Ama tabi ben bunalımı hastalığı bu kadar çağırdım canımı bu kadar sıkmaya çalıştım ilahi adalet anında girdi devreye.Önce Afrodit tatile gitme planımı son gün duyunca canıma okudu 2-3 gün sonra da tam döneceğim gün resmen ıstakoza döndüm.Yetmedi halime şükretmedim gel gel dedim hastalığa.Ve sonunda halim kıpkırmızı,soyulmaya başlayan omuzlar, altı kızarıp üstü çiğ tavuk gibi kalan kollar ve ters bi hareketle kitlenmiş bir boyun ve yukarı kaldırılamayan bir sağ kol.
Özetle kendi ipimi kendim çektim şu geçtiğimiz birkaç günde.İnatçı ve asi bünyemle kim ne öğüt verdiyse şımarık çocuklar gibi cıkss çektiğim için şimdi annem ve ablam kıs kıs gülüyorlar halime.Annem benden çocukluğumdan beri böylesine çektiği için yüzüme dahi bakmıyor kendi aleminde :) Eşşek kadar oldum diye ötersen olacağı budur işte :)
Bi sen kıyamıyosun bana sevgili.Annem duysa anında vurur beni bu yazdıklarımdan sonra :) :) Bu arada bugün beni " en tatlı en güzel bela" diye ödüllendirdiğin için teşekkür ediyorum :) Gülsem mi ağlasam mı bilemedim.Bak hala huzursuzluğu kendime çekip ağlasam mı diyorum ya pes bana :) :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder