Öyle bir noktadayım ki şu an,önümü göremiyorum..Senelerdir istediğim şey oluyor çok yakında.O ve ben.Kimseye hesap vermeden haber vermeden kendi ayaklarımın üstünde bazen aynı çatı altında aynı sorunlarla yüzyüze.Ama korkuyorum işte nedenini bilmeden.İkimize de olan inancımı kaybetmişim ben bu birkaç senede.Bu işin altından kalkamayacağımızı düşünüyorum.sanki yaptığım bir hata hayatımı mahvedecek ve o gidecek.Aradığım telefonlar açılmayacak,o sonsuz kredilerim tükenecek.. Hayırlıysa olsun derler ya umarım hakkımızda hayırlısı budur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder